5.000 werkplekken voor gehandicapten

Werkgevers gaan de komende jaren 5.000 extra werk­ervaringsplekken inrichten voor jongeren en werklozen met een handicap. Staatssecretaris De Krom heeft dit afgesproken met ondernemersorganisatie VNO­NCW.
De Kroms nieuweWet wer­ken naar vermogen stuit op zwa­re kritiek van vakbonden.

Felle kritiek op arbeidswet
-Zojuist ingediend wetsvoor­stel ‘lafste bezuiniging ooit op sociale zekerheid’.
-Wet moet per jaar bijna 2 mil­jard euro opleveren.
-De Krom zegt te willen ingrij­pen om sociale zekerheid lang betaalbaar te kunnen houden.

De nieuwe Wet wer­ken naar vermogen (WWNV) stuit op zware kritiek. Iedereen die kan werken, moet ook werken, is de boodschap van de wet die staatssecretaris De Krom ( Sociale Zaken) gisteren naar het parle­ment heeft gestuurd.
Maar het wetsvoorstel zal volgens vakbon­den en gemeenten niet meer men­sen met een arbeidsbeperking aan werk helpen.
Ook de Raad van Sta­te heeft op diverse punten kritiek.

Volgens FNV-bestuurder Leo Hart­veld zijn de hervormingen ‘de laf­ste bezuiniging op sociale zeker­heid ooit’, omdat ze vele tiendui­zenden mensen keihard gaan ra­ken. „Dit slaat de bodem onder de hele sociale zekerheid uit”, vindt Henk van der Kolk, voorzitter van FNV Bondgenoten. En volgens CNV-voorzitter Jaap Smit is de wet ‘een kale bezuiniging’.
De Krom stelt dat drastisch ingrij­pen in bestaande regelingen voor jong gehandicapten en de sociale werkvoorziening nodig is om de sociale zekerheid op langere ter­mijn betaalbaar te houden.
De WWNV levert op termijn een besparing op van bijna 2 miljard euro per jaar. Het aantal werkne­mers in de sociale werkvoorzie­ning moet terug van zo’n 100.000 nu naar maximaal 30.000 over 30 jaar.
Ook de instroom in de Wa­jong­regeling ( jonggehandicapten) wordt drastisch beperkt. Alleen wie volledig en duurzaam arbeids­ongeschikt is, komt voortaan nog in aanmerking.

Gemeenten krijgen de regie over de uitvoering van de nieuwe wet. De Krom hoopt vele tienduizen­den werkzoekenden met een ar­beidsbeperking via loondispensa­tie aan het werk te krijgen, liefst bij ‘gewone’ werkgevers. Die krij­gen toestemming alleen nog dat deel van het salaris te betalen dat overeenkomt met de werkelijke productiviteit. Wie maar voor 50 procent productief is, krijgt dan ook maar 50 procent van het mini­mumloon van de werkgever. De sociale dienst kan dat dan aanvul­len tot maximaal 100 procent.
door Hans Gertsen

Bron:"5.000 werkplekken voor gehandicapten" TCTubantia 02/02/2012