Gehandicaptenorganisatie Aveleijn wilde na het vertrek van de in opspraak geraakte Johan van Praet een bruggenbouwer als algemeen directeur. Een man met samenbindend vermogen. Rob Kievitsbosch uit Groningen werd na lang wikken en wegen als zodanig gepresenteerd. Maar een gelukkige greep was het niet, zo bleek de afgelopen maanden. De nieuwe directeur ontpopte zich al spoedig als een autoritair leidinggevende, die zijn eigen koers volgde en doof was voor signalen van de werkvloer. Dat moest wel fout gaan....
En het ging fout. Op het moment dat Kievitsbosch niet meer door één deur kon met zijn ervaren rechterhand, regiodirecteur en waarnemend bestuurder Bert Beijen, bleek dat de directeur geen vertrouwen genoot. Na een arbeidsconflict stelde Kievitsbosch de regio-directeur op non-actief.
De precieze oorzaak bleef onduidelijk. Maar het besluit werkte als een boemerang. Personeel van Aveleijn protesteerde en overtuigde de toezichthouders ervan dat de positie van de directeur ter discussie moest komen te staan. Zijn poging om Bert Beijen onschadelijk te maken, bracht aan het licht dat Kievitsbosch een directeur is die niet kan rekenen op steun. Integendeel. Zeshonderd mensen eisten dat hij de maatregel ten aanzien van Beijen zou terugdraaien.
Zondagavond besloot Kievitsbosch daarom ook zichzelf op non-actief te stellen, in afwachting van de uitkomsten van een door de raad van toezicht in gang gezet onderzoek. Het is een tijdelijke maatregel. Maar hoe tijdelijk is tijdelijk? Een jaar en vier maanden na zijn aanstelling lijkt Rob Kievitsbosch zwaar beschadigd geraakt.
Alle signalen wijzen erop dat het onmogelijk voor hem is geworden om nog terug te keren als algemeen directeur. In feite heeft hij de eer aan zichzelf gehouden.
Hoewel binnen Aveleijn niemand het volledige verhaal vertelt, is de optelsom snel gemaakt. Rob Kievitsbosch was de verkeerde baas voor Aveleijn. Binnen de organisatie introduceerde hij het spel ‘ Wie is Rob Kievitsbosch?’, omdat hij het van belang achtte dat de mensen hem leerden kennen. Zijn personeel zette hem al snel neer als een ‘zonnekoning’, een man die zijn eigen persoon verheerlijkte en die absolute macht nastreefde. Hij is veel, maar Rob Kievitsbosch is in het geheel niet de ‘mensenmens’ gebleken die Aveleijn zo nodig had in rumoerige tijden. In zijn ‘paleis’, HetWitte Huis in Borne, de hoofdlocatie van Aveleijn waar het bestuur zetelt, brak daarom de revolutie uit. De zonnekoning had zijn macht overschat.
Het is veelzeggend dat de raad van toezicht een onderzoek instelt naar de managementstructuur én de cultuur binnen Aveleijn. Dat alleen al geeft aan dat er niet erg veel vertrouwen is in de gang van zaken onder zijn leiding. „Op enig moment is er met het ontslag van de regiodirecteur een heel aparte dynamiek ontstaan binnen de organisatie. We maken ons daar zorgen over”, aldus voorzitter Pier Eringa van de raad van toezicht in deze krant. Deze woorden geven de ernst van de situatie aan.
Dat er rond deze directeur conflicten ontstonden, is geen verrassing. Kievitsbosch heeft in elk geval meer dan voldoende ervaring met arbeidsconflicten. Als directeur van justitiële jeugdinrichting Het Poortje in Groningen kwam hij destijds in conflict met Iwan Codrington, vicevoorzitter van de ondernemingsraad, tegen wie hij een ontslagprocedure startte. Kievitsbosch verving het management, kocht een nieuw softwaresysteem en benoemde mensen op sleutelposities zonder procedure.
Instellingsbreed zou Kievitsbosch een antecedentenonderzoek hebben laten uitvoeren onder alle zittende medewerkers. Bij toeval ontdekte Codrington dit. Herhaalde malen vroeg de or, die zich gepasseerd voelde, vergeefs om antwoorden. Kievitsbosch werd alleen maar bozer, Codrington kon vertrekken. Toenmalig AbvaKabo-bestuurderWilliam Moorlag zei over Kievitsbosch: „ De problemen zijn geen incidenten. Het gaat om een stijl van leidinggeven die niet goed valt; topdown, voorbijgaan aan procedures, zo van: grote stappen, snel thuis.”
Voorheen werkte Kievitsbosch als hoogste onderwijsambtenaar in Groningen onder oud-wethouder Jose van Schie. Diezelfde Van Schie vroeg hij te adviseren over een reorganisatie bij Kamak, een zorglocatie in het teken van creatieve expressie en theater. Dat wekte de schijn van vriendjespolitiek.
Dat past bij geen enkele hedendaagse organisatie en zeker niet bij Aveleijn. Binnen Aveleijn moet het om mensen gaan, mensen met een beperking die met de beste mogelijke zorg omringd moeten worden. Bestuurders moeten immers dienend en voorwaardenscheppend zijn en niet op de voorgrond willen treden met hun gebakkelei. „ Het moet om de cliënt gaan en niet om managementgedoe”, stelde ook Eringa. Die boodschap leek Kievitsbosch uit het oog te zijn verloren.
Merkwaardig blijft het dat het opnieuw zo ernstig mis kon gaan bij de zorginstelling. Immers: nog vers in het geheugen lag de affaire rond directeur Van Praet, die bij de vorige raad van toezicht een lening bedong van 5,5 ton voor zijn huis in Tubbergen, plus een waardevastgarantie. Onder druk van de landelijke politiek, de media en de publieke opinie werd Van Praet aan de kant gezet ( hij kreeg na rechterlijke tussenkomst twee ton ontslagvergoeding mee).
Hij werd vervangen door Rob Kievitsbosch, die na een langdurige procedure werd gekozen uit meer dan honderd sollicitanten. De organisatie zou met hem in rustiger vaarwater terechtkomen. Dat bleek een loze belofte van de vorige raad van toezicht onder leiding van Netty van de Nieuwboer, die al veel steken liet vallen.
Wat er nu ook gebeurt, Aveleijn loopt opnieuw schade op. Qua imago, maar ook financieel. Want elk vertrek van een topmanager kost de organisatie geld. Op de werkvloer zijn inmiddels zoveel bezuinigingen doorgevoerd dat dure vertrekregelingen niet meer te verkopen zijn. Het is daarom in meer dan een opzicht voor Aveleijn van belang dat affaires definitief tot het verleden gaan behoren.
Bron:'Revolutie Aveleijn leidt tot val van zonnekoning' TC Tubantia 1/2/2012
|
