Verzorgers gehandicapten hebben het zwaar door lange zorgperiode en moeizame relatie met organisaties.
Mensen die de zorg op zich hebben genomen voor een gehandicapte verwant, hebben het extra zwaar.
Zo duurt de zorgperiode meestal zeer lang.
Tonny Kortekaas (60) heeft een lange geschiedenis wat het verlenen van zorg betreft. Ze woont samen met haar verstandelijk gehandicapte broer Herman (49) en al toen ze dertig was, droeg ze de zorg voor haar gehandicapte oom.
Op haar is de conclusie van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) van toepassing, dat mensen in de bijzondere mantelzorg zwaar worden belast, onder meer omdat ze zeer lange tijd voor hun verwant zorgen. Volgens het SCP hebben deze mantelzorgers ook het gevoel tegengewerkt te worden door zorgverlenende instanties.
De zorg is daarmee intensiever dan de ouderenzorg, vindt het SCP.
Tonny Kortekaas is de oudste uit een gezin van negen kinderen .
Vanaf haar dertigste was ze aanspreekpunt voor het verpleeghuis waar haar gehandicapte oom verbleef. Toen haar moeder een dagje ouder werd, besloot ze de zorg voor Herman over te nemen. „Van al mijn zussen was ik op dat moment de enige die alleenstaand was. Dan gaat dat eigenlijk automatisch.”
Ze werkt vier dagen in de week als juriste bij de provincie Noord-Holland. Hun moeder woonde tot vier jaar geleden ook bij hen in huis. Ze leed aan Alzheimer dus zelfstandig wonen ging niet meer.
„Dat was geen fijne tijd. Ik bekleedde toen veel management-functies, maar daar moest ik uiteindelijk mee stoppen. ’s Nachts deed ik geen oog dicht. Mijn moeder was constant aan het spoken.”
Herman heeft behoefte aan regelmaat. Doordeweeks werkt hij op de kinderboerderij van ‘ De Hartekamp’ in Heemstede. Tonny: „En in zijn vrije tijd gaat hij wandelen, hij rijdt paard en ’s avonds gaat hij naar de computerclub. Ik breng hem daarheen.”
Het werken in de mantelzorg wordt vaak bemoeilijkt door praktische zaken. Thea van Dijk (70) en haar man van tachtig uit Kolham (Groningen) hebben op hun oude dag nog de handen vol aan hun dochter, Ineke (46). Ze heeft last van spasmes en haar zicht is slecht. Samen met haar vriend, die ook gehandicapt is, wonen ze in een Fokus-woning. Daar worden ze geholpen bij hun dagelijkse activiteiten, maar de zorg reikt niet tot buiten de deur. „Ik verleen nu hand-en-spandiensten aan mijn dochter, zoals de boodschappen en de administratie.”
Daarnaast moest Thea de laatste tijd verschillende keren met haar naar het ziekenhuis. Vervoer wordt namelijk niet gedekt door het persoonsgebonden budget van Ineke.
„ Je loopt overal tegenaan. Ik heb de mazzel dat ik mondig ben, maar stel nou dat je dat niet bent, hoe regel je dat dan allemaal?”
„Mensen beseffen vaak niet dat je 24 uur per dag in de weer bent.
Ook die ambtenaren niet.”
Zorg voor gehandicapten zwaar
Mantelzorgers van mensen met een verstandelijke beperking of psychiatrische problemen worden zwaarder belast dan mantelzorgers van ouderen.
Dat concludeert het Sociaal en Cultureel Planbureau ( SCP) in een rapport dat vandaag verschijnt. Het SCP deed samen met de Hogeschool van Amsterdam onderzoek. Mensen die werkzaam zijn in de zogenaamde ‘bijzondere mantelzorg’ verlenen intensievere en tijdrovender hulp dan mantelzorgers van ouderen. Vaak duurt de zorg ook langer. Een meerderheid van de ondervraagden gaf aan al meer dan tien jaar zorg te verlenen.
door
Alexander WielemakerBron:"Als mantelzorger ben je 24 uur bezig" Twentsche Courant Tubantia 17/01/2012