Autisme Ten Top rekent af met stigma’s

Mensen met autisme zijn vaak een wandelende database. De groep heeft unieke kwaliteiten en vormt een nauwelijks benut arbeidspotentieel. De beeldvormingcampagne Autisme Ten Top moet afrekenen met alle stig­ma’s.

Autisme Ten Top vindt op 26 janua­ri plaats in Pris­mare bij Room­beek in Enschede. Marjon Kuipers ( heeft een zoon met autisme) en Gijs Hor­vers ( heeft zelf Asperger) coördineren als regioteam de uitvoering van de cam­pagne.
Samen zijn ze werk­zaam bij Auticomm., een trainingsbureau voor men­sen met autisme. „Daar heb je gelijk een goe­de omschrijving te pakken”, zegt Kuipers. „Wij zeggen liever ‘mensen met autisme’ dan ‘autist’, wat nog veel te vaak, onnodig natuurlijk, wordt gezien als scheld­woord.

Ons uitgangspunt is gelijkwaardigheid. Autisme wordt vaak gezien als dis­kwalificatie. Er zijn lesboe­ken waarin staat dat men­sen met autisme nauwelijks functioneren en de hele lag likken en bordjes draaien.
Belachelijk natuurlijk.”
Horvers, een van de vele ‘er­varingsdeskundigen’ binnen de campagne, was zelf tien jaar lang zelfstandig onder­nemer voordat hij bij Auti­comm. terechtkwam. „ Je moet weten dat slechts der­tig procent van de mensen met autisme verstandelijk beperkt is en begeleid woont.
Die andere zeventig procent loopt dus gewoon vrij rond.
Met Autisme Ten Top willen we de werkgever wijzen op de kracht van de­ze groep.

Mensen met autis­me kunnen uitstekend wer­ken met details. In de ac­countancy, ICT of bij de be­lastingdienst kunnen ze bij­voorbeeld prima terecht. Bij veel werkgevers heerst te vaak het beeld dat deze groep alleen inzetbaar is op heel laag niveau, maar dat is dus niet zo.
Ze zijn meestal ontzettend accuraat en erg plichtsgetrouw.
Ook zijn ze zelden ziek en nemen nau­welijks pauze.
Als werkgever moet je ze daarom vaak af­remmen.” Natuurlijk wordt bij de beeldvormingcampag­ne ook direct duidelijk dat het niet alleen maar hosan­na is als je iemand met autis­me in dienst neemt. Kui­pers: „We wijzen ook op de valkuilen. Mensen met autis­me kunnen dus goed wer­ken met details, maar kun­nen daar ook in doorslaan.
Ze zien soms niet het grote­re geheel, zijn te gefocust.
Zo had ik als mediator met een man te maken die re­search deed voor een be­drijf, maar daarin veel ver­der ging dan zijn werkgever überhaupt kon bevatten. Hij kreeg te weinig sturing en de context van zijn werk was niet duidelijk genoeg.
Ook moet je als werkgever heel helder zijn in je com­municatie.” Horvers, die ee­r-vraag der ook in loondienst werk­te, had toen erg veel aan af­spraken die tot in detail ge­maakt werden. „ De werkge­ver moet echt in je willen in­vesteren. Iets anders waar ik tegenaan liep, is dat ik op de werkvloer nooit echt mee­deed aan de sociale babbel­tjes.
Ik wilde altijd maar wer­ken. Toch is het goed dat je dat zo nu en dan wel doet, zo heb ik geleerd. Je moet natuurlijk wel in gesprek blij­ven met je collega’s, hoe on­zinnig dat soms ook lijkt.”

Volgens Horvers heeft het weinig zin bij een sollicitatie­gesprek niet te melden dat je autisme hebt, hoe erg de vooroordelen soms ook kun­nen zijn. „Het komt vaak toch wel aan het licht. Je kunt bij zo’n gesprek beter zeggen: ik heb een vorm van autisme. Focus je dan op de goede punten, bijvoor­beeld dat je erg goed bent met details. Vertel dat je een iets andere aanpak nodig hebt, dat is vaak de beste ma­nier.
We merken gelukkig wel dat het beeld in Neder­land aan het verschuiven is.

Er is een goede trend in hulpverlenersland zichtbaar. Zo neemt Mediant steeds meer ervaringsdeskundigen, mensen zoals ik, in dienst.
Dat is een groot verschil met de Nederlandse Vereni­ging voor Autisme. Die telt geen enkele werknemer die zelf ook echt autisme heeft.
Dat vind ik onvoorstelbaar.”
door Jochem Vreeman

 
Foto Lenneke Lingmont

Bron:" Autisme Ten Top rekent af met stigma’s"TCTubantia 10/01/2012