Autisten voelen zich veilig tijdens gamen

EINDHOVEN – Er is een link tussen gamen en autisme. Dat viel Erno Mijland en Herm Kisjes op in hun gesprekken met gamende jonge­ren en hun ouders.
Kinderen met autisme vinden het moeilijk met hun ouders te over­leggen over het moment dat ze moeten stoppen met gamen. Ook vinden ze het moeilijk het spel af te breken. En ze gaan helemaal in het spel op. Dat zijn de conclusies van Mijland en Kisjes.

Uit eerder wetenschappelijk onder­zoek bleek dat er onder mensen met autisme acht keer vaker een verslaving voorkomt dan bij ande­ren. Het verband met games wordt in het wetenschappelijk on­derzoek nog niet gemaakt.
Mijland en Kisjes hebben zich een jaar verdiept in de wereld van ga­men en autisme via gesprekken met deskundigen, een enquête en het begeleiden van jongeren die problemen hebben met gamen. Ze schreven er een boek over, Gamen en autisme. Daarmee willen ze ouders en kinderen met autisme handvatten geven rondom hun ga­megedrag.

Jongeren met autisme voelen zich extra aangetrokken tot games, om­dat die wereld voorspelbaarder is dan de echte wereld. Autisme zorgt ervoor dat deze jongeren in­formatie anders verwerken. Ze hebben moeite met emoties, plan­nen en sociale activiteiten, waar­door ze minder goed kunnen ont­spannen. Voor ouders is het vaak moeilijk goed contact met hun kind op te bouwen. Games bieden een strikte logica, duidelijk afge­scheiden levels en een zekere belo­ning bij het bereiken van bijvoor­beeld de finish.
 
De jongeren kunnen veel leren van games. Kees (29 jaar) weet dat gamen ontspant en kalmeert. Het prikkelt zijn fantasie. Ryan ( 12 jaar) heeft na de kleuterschool nau­welijks vooruitgang geboekt in zijn ontwikkeling. Maar hij heeft zichzelf wel leren typen, ook is hij zuinig op zijn computer en hij geeft een spel niet op als het even niet lukt. ‘Als Ryan games speelt, is dat voor ons allebei ontspannend’, vertelt een van zijn ouders in het boek. ‘Hij geniet van het spelen, ik van het feit dat hij even geen din­gen doet die gevaarlijk zijn. Hij kan het gamen twee tot drie uur geconcentreerd volhouden. Bij veel andere activiteiten houdt hij het meestal maar een paar minu­ten vol. Als hij gamet, vertelt hij me wat hij aan het doen is. Daar­op kan ik reageren en zo hebben we iets van een gesprekje.’

Het boek verwijst ook naar games die speciaal voor autisten ontwor­pen zijn, zoals een spel dat helpt bij het leren herkennen van ge­zichtsuitdrukkingen.
De jongeren leren tijdens het gamen ook het een en ander over het maken van vrienden. Bianca ( 27 jaar): ‘ Ik kan geen twee dingen tegelijk. Luiste­ren en het kijken naar een gezicht, is in een game niet nodig. Ik was altijd angstig om te praten. Online gamen is voor mij dus erg fijn. Het is dé manier om contact met ande­ren te hebben.’ De jongeren met autisme zijn vaak erg goed in het gamen: ‘Ik vind het supercool om te zien dat hij al­les zelf uitvogelt. Hij weet geheime weggetjes die wij niet ontdekt heb­ben. Hij is hier beter in dan de kin­deren hier in de straat, ook al zijn die al 12 of 13’, zegt Bart, vader van de 5-jarige Sam.
Henri ( 29 jaar) stelt zelfs: ‘ De meeste topspelers zijn autistisch.
Zij moeten een enorme focus heb­ben en mensen met autisme heb­ben dat als het gaat om hun inte­resse. Die focus kan je helpen in een beroep, zoals in de ICT.’
door Marieke Westerterp

Bron:"Autisten voelen zich veilig tijdens gamen" TC Tubantia 20/09/2011