MEE Twente Lees voor met Readspeaker
lees voor
Normaal lettertypeGroter lettertypeNog groter lettertype
kleiner lettertype
Navigatie » Home » Nieuws » Archief » 2011 » Augustus » ‘ Seks gehandicapten is vaak taboe’
Nieuws

‘ Seks gehandicapten is vaak taboe’

22-08-2011

Zorginstelling De Lichtenvoorde loopt voorop met beleid rond seksuele voorlichting en voorkomen van misbruik

Gehandicapten lopen een groter risico om slachtoffer te worden van seksueel misbruik omdat ze kwetsbaar zijn. Maar ze maken ook meer kans om zelf grens­overschrijdend gedrag te verto­nen of zelf pleger te worden. Soms met de ‘beste’ bedoelin­gen.

Een voorbeeld is een vol­wassen gehandicapte man met een verstandelijk ontwikkelingsni­veau van een kind van drie jaar. Hij speelt in zijn wijk in een zand­bak en krijgt daar een erectie. Buurtbewoners die de bolling in zijn broek zien waar de man over­heen wrijft, kunnen het ook zo uit­leggen dat ze met een pedofiel van doen hebben.

„ Zo’n incident kan tot een hetze in het dorp leiden”, weet cluster­manager Anton Stoltenborg van gehandicapteninstelling De Lich­tenvoorde met cliënten in onder meer Neede, Winterswijk, Groen­lo en Eibergen. De Lichtenvoorde loopt samen met een aantal ande­re instellingen in Nederland voor­op als het gaat om het ontwikke­len van beleid hoe om te gaan met seksuele voorlichting, seksueel mis­bruik en de preventie ervan.

De instelling heeft een themaboek­je Intimiteit, lichaamsbeleving en seksualiteit gemaakt om een gevoe­lig liggend onderwerp beter be­spreekbaar te maken. Het boek­werk is bedoeld voor cliënten, per­soneel, ouders maar ook als voor­beeld voor andere gehandicapten­instellingen die nog niet zover zijn.

„Tien jaar geleden begonnen we met ontwikkeling van beleid. Dat gebeurde na incidenten waarbij cliënten op seksueel gebied gren­zen overschreden. Toen werd ons duidelijk dat personeelsleden en ouders het heel moeilijk vonden om over te praten. In zekere zin speelt dat nog altijd. Er komen hier jongeren binnen die niet zijn voorgelicht. Onder het mom ‘je moet geen slapende honden wak­ker maken’. Maar een gehandicap­te heeft evengoed seksuele gevoe­lens”, zegt Stoltenborg.

De doelgroep is kwetsbaar. Onder­zoek wijst uit dat 60 procent van de mensen met een beperking er­varing heeft met misbruik. Dat kan zijn door een familielid, en personeelslid, maar in 36 procent van de gevallen door iemand an­ders met een beperking.
Alle 650 personeelsleden van De Lichtenvoorde volgen de training „Bespreekbaar maken van seksuali­teit en het voorkomen van sek­sueel misbruik.” Daarbij leren ze signalen van misbruik herkennen. Elk van de 55 teams binnen de or­ganisatie telt een taakhouder die specifiek belast is met dit onder­werp en moet zorgen dat het on­der de aandacht blijft van de mede­werkers.

Verder wordt in het zorgplan dat voor iedere individuele gehandi­capte wordt opgesteld een passage gewijd aan diens seksuele ontwik­keling. „ Als het nodig is, verzorgen wij de seksuele voorlichting. Maar we trainen cliënten ook om vol­doende weerbaar te zijn. Of ze be­wust te maken van hun gedrag. Als meisjes zich heel uitdagend kle­den en op een onhandige manier aandacht vragen, kan dat bij jon­gens seksuele gevoelens opwekken waar de meisjes helemaal niet op uit zijn”, aldus Stoltenborg. Gehan­dicapten wordt gewezen op de ge­varen van loverboys en de risico’s van sociale media. „ Als iemand je vraagt je uit te kleden voor de web­cam, wat doe je dan? Daarover spreken wij met bewoners. Ook hebben we bepaalde huisregels. Kijk, masturberen mag, maar niet in de woonkamer ten overstaan van anderen. Dat laatste moeten we de mensen leren. Zoals die man met zijn erectie in de zand­bak moet leren dat zelfbevrediging niet in de speeltuin hoort”, aldus de clustermanager.

Hij verhult niet dat onder de 900 cliënten gehandicapten zijn die seks hebben, ook wel met elkaar. Daar is niets mis mee, zolang het maar op vrijwillige basis is, aldus de visie van De Lichtenvoorde. Een instrument dat wordt ge­bruikt bij seksuele voorlichting aan gehandicapte kinderen is een etalagepop die ze kunnen aankle­den. Hoe ziet een jongen eruit en hoe een meisje? „Bij de pop hoort kleding voor mannen en voor vrouwen. Met klittenband kunnen ze dat op de pop plakken. Autisten bijvoorbeeld kun je niet voorlich­ten aan de hand van boekjes met tekst. Ze snappen het pas als ze dingen kunnen aanraken, voelen en tastbaar maken. Vandaar ook de pop”, legt Stoltenborg uit.

Bron: "Seks gehandicapten is vaak taboe" TC Tubantia 20/08/2011
Ga terug naar de vorige pagina
laatste wijziging: 22 augustus 2011

Ga naar: De Sociale Kaart
Ga naar: Vrije tijd, Recreatie & Sport
Ga naar: Vakanties
Ga naar: Bibliotheek
Ga naar: Ook jij! (let op: Opent in nieuw venster)