De Twentse Rolstoel Vierdaagse

‘ Vierdaagse ontwikkelt zich enorm’

In kwart eeuw van zeventien naar tweehonderd deelnemers: evenement is niet meer weg te denken.

Begin jaren tachtig waren rol­stoelers niet welkom bij de Vier­daagse van Nijmegen. ‘ Wielen horen niet thuis in een wandel­mars’, zo werd er geredeneerd. De Twentse Rolstoel Vierdaagse bestaat een kwart eeuw en is niet meer weg te denken.

Wat begon met zeven­tien deelnemers en een handvol vrijwilligers is in ruim 25 jaar tijd uitgegroeid tot een internationaal evenement waarbij honderden mensen betrokken zijn. De Twent­se Rolstoelvierdaagse is voor veel deelnemers het absolute hoogte­punt van het jaar en is niet meer weg te denken uit hun agenda. De sceptische geluiden tijdens de eer­ste jaren zijn al lang verstomd, en de organisatie wordt elk jaar groter en professioneler.

„Toen de bedenker in 1986 met het idee voor een rolstoelvierdaag­se kwam, hebben we hem vier­kant uitgelachen”, vertelt oud- be­stuurslid Dick van der Kolk van de Stichting Twentse Sportbelangen. „Maar toen we er iets langer over nadachten was het eigenlijk een heel logisch plan.” Bij de wandel­vierdaagse van Nijmegen zijn de rolstoelers tijdens begin jaren tach­tig niet welkom. Ze kunnen men­sen op de hakken rijden en wielen horen gewoon niet thuis in een wandelmars, zo vindt de organisa­tie.

De Stichting Twentse Sportbelan­gen heeft in de voorgaande jaren al meerdere sportevenementen voor gehandicapten georganiseerd, zoals de Europese kampioenschap­pen tafeltennis en het wereldkam­pioenschap zitvolleybal voor ge­handicapten, en heeft dus al de no­dige ervaring. „ De accommodatie, kennis en vrijwilligers waren er al, dat maakte het een stuk eenvoudi­ger.”

Dat het eerste jaar slechts zeven­tien rolstoelers mee deden komt dan ook als een teleurstelling. „ Sep­tember bleek een slecht moment omdat veel deelnemers dan wer­ken of naar school gaan.” In 1987 kiest de organisatie voor de laatste week van juli, wat gelijk het dubbe­le aantal aanmeldingen oplevert. „We rekenen dit jaar op ruim twee­honderd deelnemers”, vertelt Sas­kia Ros, sinds 2004 voorzitter van de STS. „

Dan zie je wat voor een geweldige ontwikkeling de vier­daagse heeft doorgemaakt. We blij­ven in beweging.” Die ontwikke­ling bestaat niet alleen uit groei van het aantal aanmeldingen, maar zeker ook uit alles wat er voor het evenement geregeld moet worden. „ Slaapplaatsen bij een ba­sisschool, routes nalopen en con­troleren op toegankelijkheid en vrijwilligers vertellen wat ze moe­ten doen. Alleen langs de verschil­lende routes staan er al 150.”

Behalve de bestaande routes van vijftien, dertig, vijftig en zeventig kilometer is er dit jaar ook een spe­ciale route voor kinderen. Dit ne­gen kilometer lange parcours is be­doeld voor rolstoelers tussen de zes en zestien jaar, die de langere afstanden nog niet aankunnen. „Deze route is uitgezet door de jon­geren binnen onze stichting. Op die manier krijg je automatisch de doorstroom van jeugd en kan de rolstoelvierdaagse zich blijven ont­wikkelen.”

Saskia Ros en Dick van der Kolk zien nog steeds een groei van het aantal deelnemers aan de Twentse Rolstoel Vierdaagse, die van 26 tot en met 29 juli weer plaatsvindt in Delden.
Foto: Wouter Borre