Te veel regeltjes hinderen de hulpverlener

Hulpverleners gaan het liefst de staart op om probleemjeugd op te zoeken in hun eigen omgeving. In de coffeeshop, op school of bij de hangplek. Dat kan nu vaak niet. Intussen is er wel spra­ke van overlast door de jongeren.

Sociaal psychiatrisch ver­pleegkundige Guido van Olffen van Mediant is overtuigd dat er veel werk te doen valt onder de zorgmijders. „We merken het in contacten met bijvoorbeeld de politie, het thuislozenteam en de reclassering. Zij zitten met jongens en meiden die tus­sen wal en schip vallen. De groep vindt geen aansluiting bij het bestaande hulpaanbod.
Maar ze komen er niet terecht. Omdat de organisaties te strak binnen de regeltjes opereren.”

Hulpverlener Van Olffen stapt per 3 januari naar de nieuwe in­stelling van ggz ( geestelijke ge­zondheidszorg) ACT Jeugd. Sa­men met zes andere sociaal psy­chiatrisch verpleegkundigen die nu bij Mediant werken of hebben gewerkt. Ook een ggz- psycholoog van Mediant maakt de overstap naar ACT.
Het vertrek van de zeven is een forse aderlating voor de geves­tigde instelling.
 
De nieuwe werkgever ACT Jeugd heeft een kantoorpand betrokken aan de Hazenweg in Hengelo. ACT staat voor een vernieuwende onorthodoxe ma­nier van werken. „Wij zijn ge­specialiseerd in zogenaamde be­moeizorg. Gericht op jongeren die hulp nodig hebben maar dat uit de weg gaan. Onze teams zoeken de jongeren letter­lijk op, waar ze ook zijn. Op school, thuis, op straat, in de coffeeshop of in de gevange­nis”, aldus ACT-directeur Eric Brederveld uit Wierden. Hij werkte eerder in de verpleging, bij justitie, in het management en de jeugdzorg.
De organisatie werkt met teams van tien personen. Ieder heeft zijn eigen deskundigheid. Zo zitten in het team een kinder­en jeugdpsychiater, psycholoog, werkers uit de psychiatrie, de verslavingszorg, de verpleging en maatschappelijk werk. „We bespreken de situatie van de jongere in het hele team.”
Dat is een manier van werken die jeugdhulpverlener Guido van Olffen aanspreekt. „De ge­wone manier van werken is dat een cliënt een contactpersoon heeft binnen de instelling. Wan­neer die even wegvalt, moet hij vaak zijn hele verhaal aan ie­mand anders vertellen. Als dat een paar keer gebeurt, heeft de jongere er geen zin meer in.”
ACT pretendeert dat ze al het goede samenbrengt wat versnip­pert binnen de reguliere instan­ties ook aanwezig is. „Omdat het zo gefragmenteerd is, heb­ben jongeren vaak met veel ver­schillende hulpinstanties te ma­ken. Die werken vaak langs el­kaar heen. Bovendien loopt el­ke organisatie tegen zijn gren­zen aan. De een is alleen tij­dens kantooruren bereikbaar.
De andere organisatie werkt wel op straat maar heeft bij­voorbeeld geen psychiatrische kennis. Wij hebben alle experti­se onder een dak”, zegt Siger Seinen, kinder- en jeugdpsy­chiater bij ACT.
 
Eric Brederveld heeft alle vertrouwen in de toe­komst van zijn organisatie. „We zijn nu actief geweest in Rotter­dam en omgeving en daar loopt het goed. In Spijkenisse bijvoorbeeld bouwden we in twee maanden tijd een klanten­kring op van 130 cliënten.”
Op dit moment zijn in de regio Twente 1.500 multiprobleemge­zinnen bekend bij de officiële instanties, zegt Brederveld.
„ Dat zijn families waar mini­maal vier partijen uit het zorg­circuit bij betrokken zijn. Tel daar nog tweehonderd cliënten bij op die bekend zijn bij het Advies- en Meldpunt Kinder­mishandeling. Dit is een topje van de ijsberg. Onderzoek wijst uit dat voor elk geregistreerd ge­zin drie niet- geregistreerde ge­zinnen staan die evengoed hulp nodig hebben maar het nu niet krijgen.”
Guido van Olffen knikt. „Dat komt overeen met mijn ervarin­gen. Binnen Mediant heb ik de afdeling Bemoeizorg Jeugd mo­gen opzetten. Het bleek dat de helft van de jongeren al eerder in aanraking was geweest met hulpverlening. Maar die hulp was niet aangeslagen.”

ACT Jeugd begint per 3 januari twee teams van elk tien personen. In de loop van januari komt daar volgens Arend Horden van ACT een derde team bij.


_{Bron> TC Tubantia, 15 December 2010}