Jeugdzorg zucht onder bureaucratie

Productieafspraken. Een verplicht aantal klantcontac­ten per dag. Een deugdelijke admi­nistratie. De jeugdzorg steunt en kreunt onder de bureaucratie. Hulpverleners stuit het tegen de borst. Ooit kozen ze uit ideële mo­tieven voor een baan in de zorg. Maar het papierwerk houdt hen nu letterlijk van de straat. Sociaal psychiatrisch verpleegkun­dige Guido van Olffen werkt zes jaar bij de afdeling Jeugd van Me­diant. Hij merkt dat jongeren niet uit zichzelf bij de instelling aan­kloppen. „ Ze zijn op de leeftijd dat ze nog weinig ziekte-inzicht en besef kunnen hebben. Als hulp­verlener moet je dus investeren in vertrouwen. Maar dan lopen we te­gen de regeltjes aan.”
Het verhaal van deze jeugdhulpver­lener staat niet op zichzelf. Maat­schappelijk werker Michael de Vries van verslavingsinstelling Tac­tus: „Wij kunnen moeilijk flexibel reageren op de individuele vraag van een jongere die te veel blowt. Ons aanbod bestaat uit een pro­gramma dat is gericht op het min­deren of stoppen met softdrugs. Maar ik kan geen tijd vrijmaken om de oorzaak te helpen oplossen. Dat is jammer. Mijn werk lijkt soms op symptoombestrijding.’’
Schuldhulpverlener Sharita Gopal uit Enschede loopt tegen soortgelij­ke problemen op. „ Als hulpverle­ner wil je achter de cliënt aan. Om hem te overtuigen dat wegkruipen voor de problemen geen zin heeft. Daarvoor is geen ruimte.’’
Guido van Olffen, Michael de Vries en Sharita Gopal zijn drie van de meer dan 250 (!) sollicitan­ten naar een functie bij de nieuwe jeugdzorginstelling ACT Jeugd. Het merendeel van de 250 sollicita­tiebrieven die bij ACT op de deur­mat vielen, was volgens ACT-direc­teur Eric Brederveld afkomstig van hulpverleners die (nu nog) werk­zaam zijn bij bestaande instellin­gen als Bureau Jeugdzorg, Jarabee, Mediant en Tactus.

_{Bron>TC Tubantia 15 december 2010}