‘ Ik word gek als ik niet werk’
Door de forse bezuinigingen van het kabinet-Rutte dreigt de sociale werkvoorziening langzamerhand te verworden tot ‘ bezigheidstherapie’.
Quinten Sloos is dolblij met zijn baan in de catering bij de sociale- werkvoorziening. „Toen ik hier drie jaar geleden begon, dacht ik niet dat ik zoveel zou kunnen.
Nu doe ik ook de roc, voor horeca-assistent, en wil ik later ‘buiten’ aan de slag.
Met eten bezig zijn en lekker onder de mensen. Da’s mooi, toch?”, glundert de 21-jarige met een verstandelijke beperking. Quinten kan zich niet voorstellen werkloos thuis te zitten. „ Dan word ik gek!”
Voor Quinten en de honderdduizend andere mensen die nu onder deWet sociale werkvoorziening (Wsw) vallen, hebben de forse bezuinigingen die het kabinet- Rutte in petto heeft relatief beperkte gevolgen.
Voor nieuwe instromers gaat de regeling er echter heel anders uitzien. Toetreden tot de Wsw wordt een stuk moeilijker, waardoor het aantal Wsw’ers de komende jaren flink zal afnemen.
De meeste mensen met een arbeidsbeperking komen in de bijstand en moeten regulier werk zoeken.
„ Alleen de meest zwakke mensen kunnen we dan nog ‘beschut’ werk aanbieden, maar die houden we hier dan voortaan alleen nog bezig”, zegt Bas van Drooge, directeur van de sociale werkvoorziening DZB in Leiden. „Een nieuwe regeling is goed, maar de bezuinigingen gaan ten koste van onze mogelijkheden om juist degenen die veel meer kunnen klaar te stomen voor detachering buiten ons bedrijf.”
Van de 1300 Wsw’ers die bij DZB werken, zijn er 350 gedetacheerd bij een regulier bedrijf. Drooge: „De meerderheid gaat uiteindelijk buiten onze poorten, veelal met behulp van loonkostensubsidie en begeleiding van ons, aan het werk. Bedrijven als het onze zijn gespecialiseerd om mensen uit de bijstand en sociale werkvoorziening naar regulier werk brengen. Het vorige kabinet heeft al 20 procent van ons budget geschrapt, dit kabinet legt daar nog eens een bezuiniging van enkele honderden miljoenen overheen. Dat heeft hoe dan ook consequenties, ook voor de mensen die nu in de sociale werkvoorziening zitten.”
„ Het kost wat om deze mensen aan de slag te helpen, maar het levert ook veel op. Voor de Wsw’er zelf natuurlijk, maar ook financieel voor de samenleving. Een gemotiveerde arbeidskracht zonder uitkering scheelt hoge kosten voor zorg en hulpverlening.”
door
Berrit de Lange
Bas van Drooge ( tweede van rechts): „ Alleen de zwaksten kunnen we nog ‘ beschut’ werk aanbieden.” foto
Robin van Lonkhuijsen/ GPD
Bron> De Twentsche Courant Tubantia 11/11/2010 
