Een ding is er na de start van het kabinet Rutte snel duidelijk geworden. Er zal de komende jaren flink bezuinigd moeten worden in Nederland. Hierbij zullen mensen met een handicap zeker niet worden ontzien. De gezamenlijke cliënten/ouderen- en gehandicaptenorganisaties hebben de politiek uitgedaagd om deze bezuinigingsoperatie aan te grijpen om de zorg drastisch te vernieuwen en niet zomaar in het zorgaanbod te snijden. Namens Ango legde secretaris Johan Meyer in het laatste nummer van AanZet uit hoe het anders zou moeten.
De overheid wil vooral fors bezuinigen op de langdurige zorg. De gezamenlijke cliënten/ouderen- en gehandicaptenorganisaties presenteerde inmiddels een hervormingsvoorstel voor de langdurige zorg. Met dit voorstel kan de overheid 2,1 miljard euro besparen.
Jaarlijks gaat veel geld op aan indiceren, toezicht en controle. Cliënten moeten soms langs twaalf verschillende loketten om alle indicaties te krijgen die ze nodig hebben. In het voorstel gaan de zorgloketten op in één loket, dat veel efficiënter en effectiever kan vaststellen hoeveel zorg iemand nodig heeft.
De Ango pleit daarnaast onder meer voor het Persoonsgebonden Budget (PGB). “Als er zorg verstrekt moet worden, geef mensen dan zelf de regie. Dan krijg je verfijnde zorg die beter aan de eigen behoefte is aangepast. En dat is doorgaans nog goedkoper dan zorg door grote zorginstellingen. Dat is een deel van de oplossing als je praat over het verminderen van kosten in de zorg.”
Meer dan zorgvraag
Maar volgens de indieners van het voorstel aan de regering zijn mensen meer dan hun zorgvraag en iedereen moet mee kunnen doen in onze samenleving. Johan Meyer geeft aan dat de Ango ook die mening is toegedaan. “De treinen en bussen zouden bijvoorbeeld zo snel mogelijk allemaal rolstoeltoegankelijk moeten zijn en dat geldt ook voor de opstapplaatsen.
Maar wat doen we daarvoor in de plaats. Het duurt allemaal jaren en we regelen intussen voor mensen taxibusjes en andere vormen van aangepast vervoer, maar dat is erg duur.” De inzet van Ango is volgens Meyer het steeds weer hameren op dit verhaal waarmee net zo veel kan worden bespaard als bezuinigen op zorg. “Als we gaan bouwen bijvoorbeeld, waarom richten we dan bij een appartementencomplex niet direct een aantal woningen in voor aangepast wonen. Nu gebeurt dat steeds achteraf.
Peperduur
Mensen met een handicap komen ook nauwelijks terecht op de arbeidsmarkt. Krijgen Wajong of een andere uitkering of komen bij de WSW terecht. “Plak ze vanaf hun achttiende geen etiket op hun hoofd en geef ze toegang tot de reguliere arbeidsmarkt. Of je kunt het een met het ander verbinden. Er zijn al dorpen waar door WSW-ers winkels worden gerund die anders zouden zijn verdwenen. Goed voor het dorp en goed voor de eigenwaarde van de mensen die de winkel draaiende houden.”
Nee, het is duidelijk uit het verhaal van de Ango-secretaris. Hij snapt dat er de komende jaren zuiniger met geld moet worden omgegaan maar vindt dat de regering te star is met het zoeken van oplossingen. In zijn ogen is gehandicaptenbeleid meer dan zorgbeleid.
bron> ANGO
