MEE Twente Lees voor met Readspeaker
lees voor
Normaal lettertypeGroter lettertypeNog groter lettertype
kleiner lettertype
Navigatie » Home » Nieuws » Archief » 2010 » Oktober » Springplank naar een reguliere baan
Nieuws

Springplank naar een reguliere baan

22-10-2010

Sociaal werk-leerbedrijf SWB Groep sluit met steeds meer ondernemingen een overeenkomst om medewer­kers in de praktijk op te lei­den voor een (nieuw) vak. „Het is de springplank naar een reguliere baan.”

Marcel Leusenkamp is nu nog huismeester van een afdeling van de SWB Groep, het sociale werk-leerbedrijf van de ge­meenten Hengelo, Borne en Hof van Twente. Maar binnenkort be­gint Leusenkamp bij Taxi Brook­huis als chauffeur. „Een mooie vol­gende stap”, vindt Leusenkamp, die vaststelt ‘al heel veel baantjes te hebben gehad’.

Voortaan gaat hij namens het Oldenzaalse ver­voersbedrijf oud-collega’s van de SWB vervoeren van en naar hun werkplekken. Met Taxi Brookhuis heeft SWB een overeenkomst gesloten om me­dewerkers op te leiden tot chauf­feur en ze daarna eventueel in dienst te nemen. Daarvoor zijn in eerste instantie een achttal mede­werkers van SWB geselecteerd.

Directeur Ronald Brookhuis spreekt van een win-winsituatie. „Wij hebben immers al de oplei­dingsmogelijkheden in huis en we verwachten een blijvende vraag naar goed personeel.” Directeur Robert Monninkhoff van SWB Groep vult aan: „We zien grote kansen voor onze men­sen in de vervoerssector en Brook­huis heeft de deskundigheid om ze een goede vakopleiding te ge­ven en ervaring in de praktijk te la­ten opdoen.”

Het past in de omslag die sociale werkvoorzieningen hebben ge­maakt en waarbij SWB volgens Monninkhoff een voorloper is. „In het verleden gingen sociale werk­plaatsen vooral zelf allerlei dien­sten opzetten om hun mensen werk te bieden. Dus eigen bedrijf­jes voor bijvoorbeeld schoonma­ken, groenonderhoud en ook ver­voer. We zoeken nu vooral geschik­te partners, bedrijven die hun spo­ren op een bepaald terrein al heb­ben verdiend.”

SWB Groep heeft al soortgelijke ‘sociale joint ventures’ met onder andere schoonmaakbedrijf Vissche­dijk Facilitair, Albron Catering, spuitgieterij Reggeplast in Goor en Groenonderhoud BTL Hengelo.
Daarnaast is een deel van het per­soneel van het werk-leerbedrijf ge­detacheerd bij bedrijven als Eaton in Hengelo, GE Haaksbergen en Ankerslot Enschede.

„ Deze partners leveren de experti­se en vakkundige opleidingen, wij het personeel”, zegt Monninkhoff. „Wij kunnen ons richten op waar we voor zijn: mensen weer begelei­den naar de reguliere arbeids­markt. Dat doen we voor deze groepen medewerkers dus samen met de partners. Zij kunnen onze medewerkers op verschillende ma­nieren in dienst nemen.”

„ Optie één is dat wij de mensen detacheren”, legt Monninkhoff uit. „ Ze blijven in dat geval bij ons in dienst, waarbij ons partnerbe­drijf een bepaald bedrag per werk­nemer betaalt. Optie twee is dat het partnerbedrijf de mensen in dienst neemt, waarbij ze van ons loonsubsidie krijgen. Dat bedrag is afhankelijk van de arbeidsproducti­viteit van de medewerker en kan variëren van 25 tot 75 procent van de loonkosten. Uiteindelijk kan het natuurlijk zo zijn dat het be­drijf onze medewerkers volledig overneemt. Daar hopen we van­zelfsprekend op en die kans is voor veel medewerkers ook be­hoorlijk groot.”

Monninkhoff stelt vast dat van so­ciale werkvoorzieningen nog vaak een achterhaald beeld bestaat. „We spreken nu ook van werk-leer­bedrijf. Toen ik vijf jaar geleden bij de SWB kwam, hadden we 900 wsw’ers in dienst. Nu hebben we 1.600 medewerkers, waaronder nog steeds een grote groep wsw’ ers, maar ook mensen uitWerk en Bijstand, Wajongeren en Niet Uit­kerings Gerechtigden.

Tot die laat­ste groep behoren bijvoorbeeld mensen die als zelfstandige failliet zijn gegaan. Vanzelfsprekend zijn er medewerkers die we altijd on­der onze vleugels moeten houden, maar er zijn ook bij ons mensen die veel in hun mars hebben en mogelijkheden hebben tot een te­rugkeer op de reguliere arbeids­markt.”

Hij noemt het voorbeeld van een metselaar die door rugklachten niet meer volledig geschikt is voor zijn eigenlijke vak. „Hij zou bij ons wellicht nog een kwart van de tijd metselwerk kunnen verrichten en de rest van de tijd thuis moeten zitten. Maar misschien is hij wel ui­termate geschikt als chauffeur en wil hij dat werk graag doen. Als mensen bij ons binnenkomen, tes­ten we eerst welke kwaliteiten ze hebben. Daarbij proberen we een passende baan te vinden.”

Samen met Taxi Brookhuis wor­den vooralsnog acht medewerkers van de SWB geselecteerd voor het chauffeursvak. Dat zal in de naaste toekomst naar 25 tot 30 medewer­kers gaan, verwacht Ronald Brook­huis. „ Ze gaan met busjes onder andere het vervoer van SWB-me­dewerkers op zich nemen, maar ook andere ritten”, aldus Brook­huis, die benadrukt: „Het is na­tuurlijk niet de bedoeling dat ze de plek van bestaande chauffeurs innemen. We groeien nog steeds als onderneming en hebben nog steeds behoefte aan chauffeurs, dus ook in dat opzicht zijn we blij met de samenwerking met SWB.”

Medewerkers die via SWB bij Brookhuis opleidingen volgen en daar praktijkervaring opdoen, zijn overigens niet met handen en voe­ten aan dit taxibedrijf gebonden. „Wellicht willen ze in toekomst wel een eigen taxibedrijf begin­nen”, stelt Monninkhoff vast. „Mis­schien vervelend voor Brookhuis om een eigen concurrent op te lei­den, maar het zou natuurlijk wel mooi zijn als een medewerker van ons op die manier voor zichzelf zou kunnen beginnen.”
Door: Bert Hellegers

Bron: 'Springplank naar een reguliere baan' TC Tubantia 22/10/2010
Ga terug naar de vorige pagina
laatste wijziging: 22 oktober 2010

Ga naar: De Sociale Kaart
Ga naar: Vrije tijd, Recreatie & Sport
Ga naar: Vakanties
Ga naar: Bibliotheek
Ga naar: Ook jij! (let op: Opent in nieuw venster)