Vraag naar zorg voor zorgende

Samenwerking Zorgloket en Steunpunt Informele Zorg leidt tot grotere vraag naar vrijwilligers. Gevolg van het succes én de bezuinigingen op de AWBZ.


Een vrouw bezoekt het zorgloket. Haar man ligt in het ziekenhuis. Ze wil graag wat praktische voor­zieningen in huis zodat, als hij weer thuiskomt, hij zich beter kan redden. Lenneke Herben van het Steunpunt Informele Zorg spreekt de vrouw aan. Of ze zich realiseert dat ze mantelzorger voor haar man is. Ach, dat doe je voor elkaar, zegt de vrouw.

Volgens Lenneke Herben staan veel mensen niet stil bij het feit dat ze mantelzorger zijn. „ Ze nemen het vaak voor lief, als iets normaals. Dat doe je ge­woon. Maar het is soms zwaar en slopend.” Lenneke Herben regelt voor de vrouw ondersteuning. Er komt een vrijwilliger langs, zodat ze wat vrije tijd krijgt. En ze kan mee­doen aan activiteiten die speciaal voor mantelzorgers worden georga­niseerd. Zoals een high tea, cursus­sen bloemschikken en fotografie of een muziekmiddag. De aanwezigheid van het Steun­punt Informele Zorg bij het Zorg­loket is een succes. Bezoekers die komen voor het Zorgloket, zijn in de meeste gevallen mantelzorger. Ze vragen om een huishoudelijke hulp omdat het zelf niet meer lukt. Of een warme maaltijd om­dat koken moeilijker wordt. Maar ook ouders die hun gehandicapt kind graag een vakantie gunnen kunnen naar het Zorgloket.

Voor vrijwel alle bezoekers geldt dat het gaat om hulpbehoevenden en een mantelzorger. En juist voor die laatste is het Steunpunt be­doeld. Nu het Steunpunt ook bij het Zorgloket zit, kan er direct on­dersteuning worden geboden.
Bij het Zorgloket komen niet al­leen maar ouderen. Zo kan bijvoor­beeld hulp worden geboden aan een gescheiden vrouw met vier kinderen. Ze meldt zich bij het lo­ket omdat ze informatie wil over huursubsidie. Na een gesprek met het steunpunt blijkt dat ze zwaar belast is, niet alleen omdat ze ge­scheiden is maar ook omdat twee van haar kinderen het speciaal on­derwijs bezoeken. Om haar te hel­pen wordt een vrijwilliger inge­schakeld, zodat ze af en toe haar handen vrij heeft om iets voor zichzelf te doen. „ Als ze hier niet was geweest, had ze dat nooit ge­weten. Terwijl ze die steun hard nodig heeft”, zegt Lenneke Her­ben.

Het succes van de samenwerking tussen het Zorgloket en het Steun­punt Informele Zorg heeft ook een keerzijde. Het steunpunt heeft, om de mantelzorgers te on­dersteunen, steeds vaker vrijwilli­gers nodig. Daarbij spelen ook de bezuinigin­gen op de AWBZ een rol. Hulpbe­hoevenden hadden recht op onder­steunende begeleiding, een betaal­de kracht die mensen hielp om zelfstandig te blijven wonen. Die begeleiding is wegbezuinigd. Met als gevolg dat hulpbehoevenden een beroep doen op het steun­punt.

„Wij zien ook zelf situaties waarbij is bezuinigd, maar waar­van wij ons afvragen of het verant­woord is”, zegt Lenneke Herben van het Steunpunt Informele Zorg. De behoefte aan vrijwilligers is groot, zegt Herben. „We zoeken vrijwilligers die stevig in hun schoenen staan. Die een luisterend oor kunnen bieden en stabiel zijn.
Het gaat namelijk om situaties die complex zijn. Het is meer dan al­leen mensen gezelschap houden.”

Het steunpunt telt nu 77 vrijwilli­gers. Lenneke Herben hoopt er mi­nimaal tien bij te krijgen.

_{Bron> TC Tubantia 20 augustus 2010}