Aan de bak, al is ’t maar tijdelijk

De werkloosheid in de regio daalt, ondanks klappen in de industrie, transport en bouw. Met dank aan overheden en bedrijfsleven, die alles uit de kast trekken om werk te bie­den, al is het maar tijdelijk en gesubsidieerd.

_{door Martin Ruesink}
Klimopbanen, serviceba­nen, mobiliteitspools, het 1000 Banen Plan en Hennie van der Most-ba­nen. Het idioom van Twentse wet­houders, werkgevers, arbeidsbe­middelaars en werkzoekenden is sinds het begin van de economi­sche crisis verrijkt met een fors aantal begrippen. Al ligt de na­druk van arbeidsspecialisten op het bemiddelen van zojuist ont­slagenen en pas afgestudeerden, ook voor langdurig werkzoeken­den worden de mouwen opge­stroopt. Enschede zet als een van de zwaarst getroffen Nederlandse ste­den alles op alles, om zoveel moge­lijk van de meer dan 5000 werk­zoekenden aan de slag te helpen. Ook de vijftiger die al meer dan tien jaar aan de kant staat wordt aangespoord zich weer ‘klaar te maken voor de arbeidsmarkt’, zo­als het in werkpleinjargon heet.

Daarvoor is de Klimopbaan be­dacht: werken met behoud van uit­kering om zo een betere kans op betaald werk te krijgen. „We kunnen het zowel financieel als maatschappelijk niet maken om deze mensen aan de kant te la­ten staan”, zegt Myra Koomen, wethouder voor werk en inkomen van Enschede. „Ik weet dat onbe­taald werken door sommigen als een vorm van uitbuiting wordt ge­zien, maar dat is het beslist niet.

Het is een tijdelijke oplossing die juist tot meer betaalde arbeid moet leiden.” Enschede heeft volgens Koomen al van oudsher te weinig arbeids­plaatsen voor de omvang van de stad. „Daar wil dit college van B enWzich niet bij neerleggen. Er mogen dan wel onvoldoende ba­nen zijn, er is tegelijk nog onge­looflijk veel belangrijk werk te doen”, zegt Koomen, „werk dat voor veel bedrijven en instellingen te duur is geworden, maar door hun klanten en de maatschappij wel op prijs wordt gesteld.”

De koffiejuffrouw, inpakhulp, auto­poetser, gastheer, toezichthouder, opruimhulp en vraagbaak; het is maar een greep uit de mogelijke Klimopbanen. Zelf heeft de ge­meente al drie ploegen van elk 25 personen die de openbare ruimte in de stad mee helpen onderhou­den. Het is aanvullend werk, zo be­nadrukt de gemeente, dat niet ten koste gaat van betaalde banen.

De Klimopbaan is ontstaan uit de Servicebaan die vorig jaar door de gemeente, het UWV Werkplein en dienstverlener Asito werd ontwik­keld. Asito voorzag op termijn een groeiend tekort aan met name schoonmakers. Door de grote groep van ‘inactieven’ aan te spre­ken, kan dat tekort worden tegenge­gaan.

Die gedachte is een van de pijlers onder de Klimopbaan. Enschede vreest niet alleen dat het bij een vol­gende bezuinigingsronde bezwijkt onder de uitkeringslasten, de stad moet tegelijk de problemen van te weinig arbeidsplaatsen, een laag ge­middeld opleidingsniveau en de toenemende vergrijzing het hoofd bieden. Koomen: „De recessie is een probleem, maar de vergrijzing wordt een nog veel groter pro­bleem.”

 
Dennis van Dusschoten en wethouder Myra Koomen kijken hoe de jonge stratenmakers het vak leren.
_{foto Reinier van Willigen}