ENSCHEDE – Eva is zes. Ze zit in een rolstoel en glundert. Straks mag ze in een coole rode Ferrari of een heftige Masserati rondjes scheuren op vliegveld Twente. Haar hele koppie staat op genieten. En als Eva blij is, zijn papa en mama Sironde uit Lichtenvoorde dat ook, voor even. Want ze hebben net vorige maand gehoord dat de kanker het lichaam van hun dochter opnieuw heeft veroverd. Definitief, dit keer, Eva wordt niet meer beter. En dus maken vader, moeder, zus Noa en Eva er het beste van, elke dag die ze nog samen hebben.
Eva is één van de glunderende kinderen in de dure bolides deze zondag, bij de Good Cause Rally. De rally heeft maar één doel: ernstig zieke kinderen en hun gezin een onvergetelijke dag bezorgen. Alles wat een kinderwens kan wezen wordt van stal gehaald: de snelste sportauto’s, de mooiste vintage cars, meisjesidool Chris Zeegers met zijn sexy looks, vliegtuigen, clowns met grapjes en ballonnen, een springkussen, lekker eten en drinken. Alles uit de kast, alle schouders van de vele vrijwilligers eronder, alles voor een onvergetelijke dag uit waar later met een warm hart op terug valt te kijken.
Morritz Lentelink uit Hengelo is al voor de tweede keer van de partij.
Hij wijst trots de oranje Lamborghini aan waar hij de vorige keer in mocht. Als de verslaggever tussen al die glimmende bolides zijn favoriete merk niet zo gauw herkent, kijkt hij een beetje medelijdend: „Die, waar die deuren zo van in de lucht staan.” Cool, absoluut. Nu mag hij in een echte Jaguar plaatsnemen en zijn broer Thomas in een Ford 427 Cobra. Hun moeder staat trots tussen de strobalen bij de start. Er zijn zorgen genoeg geweest, de afgelopen jaren, en nu hebben ze besloten dat het wel even goed is zo: een paar maanden geen geplande onderzoeken, alleen nog spoed-opnames. Die kunnen nog genoeg roet in het eten gooien, maar toch voelt het even als vakantie voor het hele gezin. „Na al die onderzoeken is nog niet precies duidelijk wat de problemen van Morritz veroorzaakt.
Na de vakantie gaat hij naar een andere school, een hele stap. Nu willen we wel even rust, voor zover dat kan. Want een ziek kind is niet in z’n eentje ziek, dat heeft impact op het hele gezin. Ook voor Thomas is het zwaar. Als wij weer in Nijmegen in het ziekenhuis zijn, gaat hij naar oma. Daar heeft hij het prima, maar ook zijn leventje staat steeds weer op de kop.”
De motoren beginnen te brullen, tientallen gezichten stralen. Camera’s lopen, fototoestellen maken overuren. Een aanstekelijke vrolijkheid, die even de donkere gedachten verdrijft. Het is allemaal reuze cool en blits, die auto’s van tig jaarsalarissen, maar iedereen op dit ‘circuit’ weet wat echte rijkdom is: geen Jaguar of vintage Volvo, maar de gezondheid van je kind.
door Frederike Krommendijk
|
