Lekker rauzen in de rolstoel

Het is geen sport voor wat­jes. Rolstoelbasketballers moeten tegen een stootje kunnen. „Het is geen rugby, maar je kunt wel stevig rau­zen”, zegt Peter Gelink.

NOS- presentator Mart Smeets heeft zich niet populair gemaakt met z’n recente opmerking dat het Nederlandse tv-publiek het ‘eng’ vindt om naar gehandi­captensport te kijken. „ Absurd”, vindt Peter Gelink, voorzitter van de afdeling rolstoelbasketbal van de Invaliden Sport Vereniging Hengelo en omstreken.

Gelink: „ Ik wil niet zeggen dat el­ke tak van de gehandicaptensport topsport is. Maar als je kijkt naar rolstoelbasketbal: die mensen zet­ten óók alles opzij voor hun sport. Dat vind ik wél topsport. En waar­om is het in andere landen dan wel op tv? Daar zien ze ’ t niet als een zielig hoopje mensen...”

Zelf beoefent Hengeloër Gelink ( 45) de sport al een dikke dertig jaar. Gevolg van een ongeluk. Op z’n twaalfde werd-ie geschept door een auto. Hij belandde met een beenbreuk in het ziekenhuis. „ Daar hebben ze het verprutst. Het gips zat te strak.” Z’n onder­been moest worden geamputeerd. Via revalidatiecentrum ’t Roes­singh kwam hij in aanraking met rolstoelbasketbal.

Hij speelde zo’n twintig jaar in het eerste team van ISV, op het hoog­ste landelijke niveau. Tegenwoor­dig een paar trapjes lager, in het tweede. Maar nog steeds even en­thousiast. Wat er zo leuk is aan rol­stoelbasketbal? „Het is een heel fa­natieke sport. Heel dynamisch. Je zit wel stil, maar je bent continu in beweging.” Tijdens wedstrijden gaat het er behoorlijk ruig aan toe. De spelers kijken niet op een bot­sinkje meer of minder. „Het is geen rugby, maar je kunt wel ste­vig rauzen.”

Om de sport te promoten hield ISV afgelopen zaterdag in de sport­hal Hasseler Es weer haar jaarlijkse toernooi voor bedrijventeams. Ge­link zou het toejuichen als ook va­lide sporters bij zijn club komen spelen. „Er is nu nog geen echte in­tegratie. We willen het graag wat breder toegankelijk maken. Ook ie­mand die tijdelijk niet kan spor­ten, bijvoorbeeld vanwege een knieblessure, kan lekker bij ons ko­men ballen. De rolstoel moet geen drempel zijn.”

'Maar goed dat er van die botsbeugels voor zitten’
Ze heeft er zichtbaar lol in. Met constant een brede lach op haar ge­zicht crost ze in haar rolstoel van basket naar basket. Janneke Heuvel uit Vroomshoop heeft al vaker meegedaan aan het rolstoelbasket­baltoernooi voor bedrijven, dat ISV Hengelo jaarlijks organiseert.

„Het blijft leuk.” Ze maakt deel uit van het team van de firma Roelofs Advies en Ontwerp BV uit Den Ham. Het is wel wennen, als niet- gehandicapte in een rolstoel. Er komt nog heel wat techniek en behendigheid bij kijken. „ Je moet heel veel tegelijk doen. Op de bal letten, draaien, stoppen. Dat maakt het lastig. Maar ook leuk. Af en toe vergeet je wel eens om te stoppen...”

Het is een behoorlijk intensieve sport. „ Je krijgt het zweet er goed los van. Ik zal m’n armen van­avond wel voelen. Je gebruikt heel andere spieren, hé. Vooral in de bovenarmen.” Tijdens de wedstrij­den gaat het er fanatiek aan toe. Regelmatig knallen de rolstoelen tegen elkaar in het gevecht om de bal. „Maar goed dat er van die bots­beugels voor zitten”, lacht Janne­ke.

 
_{Doelpoging in de wedstrijd tussen de teams van Welzorg Enschede en Westfalen Gassen uit Deventer. foto Frans Nikkels}