Als een vis in het water door jobcarving

Jongeren met eenWa­jong- uitkering hebben een beperking. Toch kunnen zij goede arbeidskrachten zijn, bewijst ook Remert Schulte (26) uit Denekamp.


_{door Anja Kruise}
Remert Schulte heeft PDD-NOS, een vorm van autisme. Om die reden heeft hij vroe­ger op een basisschool voor spe­ciaal onderwijs gezeten en kreeg hij later eenWajong-uitkering toe­gewezen. Maar Remert heeft altijd geknokt om zoveel mogelijk te functioneren als ieder ander, met een gewone opleiding en een ge­wone baan. En zie nu: hij heeft het diploma ad­ministratie niveau 4 gehaald bij het ROC en werkt als administra­tieve kracht bij de gemeente Hen­gelo.
 
Zijn leidinggevende Rob Hila­rius van de afdeling Vergunningen is tevreden: „Remert is een voor­beeldige werknemer. Hij heeft een goede inzet, hij stelt vragen die an­deren niet stellen.” „Natuurlijk kent hij z’n beperkin­gen, maar je kunt hem daar altijd op aanspreken, daar kan hij goed tegen. Ik werk daarom ook liever met iemand als Remert dan met ie­mand die zogenaamd niets man­keert, maar wel straaleigenwijs is. Je moet Remert ook eerder afrem­men dan aanmoedigen, wat met­een overigens ook z’n valkuil is.”

Met de collega’s kan Remert goed overweg. Andersom ook, wat vol­gens Hilarius minstens zo belang­rijk is. „ Stel dat collega’s zich erge­ren omdat ze denken dat hij wordt voorgetrokken, omdat hij sommi­ge dingen niet hoeft te doen van­wege zijn beperking. Dan heb je een groot probleem. Daar moeten leidinggevenden alert op zijn.”

Als alles goed gaat komt Remert na een periode van werken op con­tractbasis binnenkort in vaste dienst. Ruim twee jaar geleden kwam hij bij toeval in contact met Rob Hilarius. Die kwam op een feestje een jobcoach tegen van het UWV dieWajongers begeleidt naar werk en hen (en hun werkge­ver) op de werkvloer ondersteu­ning biedt. „Hij wist dat de ge­meente Hengelo iemand voor een bepaalde functie zocht, het ging om een beperkte vacatureruimte.

En hij kende wel een geschikte kandidaat, iemand met eenWa­jong­uitkering.” Want wanneer er bijvoorbeeld sprake is van een vacature voor twee dagen, kan eenWajonger die voor vier dagen vervullen als het UWV hem/ haar kwalificeert als ‘50 procent productief’. Werkge­vers krijgen in dat geval 50 procent van de kosten terug ter dispensatie voor de werkzaamheden die de Wajonger vanwege zijn beperking niet kan doen.

Remert is zo iemand die behoort tot de categorie ‘50 procent produc­tief’ omdat hij door zijn autisme niet voor alle werkzaamheden ge­schikt is. Hij heeft geen contact met publiek aan de balie en beant­woordt evenmin de telefoon. Aller­minst leuk vindt hij kopiëren.
„Dat apparaat zit nogal eens vast, daar heb ik ’n enorme hekel aan.”
Daar staat tegenover dat er genoeg andere dingen te doen zijn waar hij juist heel goed in is en waar hij anderen mee ontlast. Werken op de computer, bijvoorbeeld.

Bij het UWV noemen ze dat job­carving, vertelt woordvoerder Mar­janne de Groot. „ Je schraapt stuk­jes werk van een bestaande func­tie af, waardoor er ruimte vrij komt die anderen weer kunnen opvullen die daar wél goed in zijn. Zo benut je de kwaliteit van men­sen optimaal.”

Schulte voelt zich als ’n vis in het water bij de gemeente Hengelo en ziet zichzelf in zijn huidige baan best 65 worden. „Ik wil best afwis­seling, maar niet elke dag iets nieuws. Hier ben ik tevreden.”
Zijn leidinggevende denkt daar heel anders over.

„Ik denk dat jij je wel doorontwik­kelt. Wij gaan als gemeente steeds meer digitaliseren en ik denk dat jij daar een belangrijke rol in zult hebben. Je kon op digitaal gebied wel eens een vraagbaak voor ande­ren worden, dat sluit ik niet uit. Ik zie je in ieder geval niet eeuwig in deze baan zitten, daar ben je te slim voor.”

_{Bron> TC Tubantia 11/05/2010}