Het wordt nooit meer rustig in de zorg

CARINT REGGELAND GROEP ‘Efficiënter en slimmer werken, dat is de opgave waarvoor wij staan’

De Carint Reggeland Groep (CRG) heeft barre tijden achter zich. De nieuwe raad van bestuur van de CRG kijkt alvast vooruit. „We kunnen geen garanties meer geven.”
Na jaren van miljoenen­verliezen, honderden ontslagen als gevolg daarvan en een reorga­nisatie die werd doorgetrokken van de bestuurlijke top naar de werkvloer, maakt de Carint Regge­land Groep (CRG) in mei bekend dat over het jaar 2009 een beschei­den plus is genoteerd. „ Het plusje biedt weer wat perspectief, maar we leunen niet achterover. Ook de komende jaren staan we voor een flinke opgave.
Er komt een nieuw kabinet dat fors moet bezuinigen”, zegt Jan Andriessen, onlangs aan­getreden als lid van de raad van be­stuur.
De financiering vanuit de Algeme­neWet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) is met name de kurk waar de CRG op drijft en juist de­ze geldstroom uit Den Haag kan fors minder worden. „Efficiënter en slimmer werken, dat is de opga­ve waarvoor wij staan”, aldus Andriessen. Een verdergaande reorganisatie is nog niet nodig, maar als de situa­tie daartoe noopt, worden gedwon­gen ontslagen niet uitgesloten. „We proberen dat te voorkomen, maar we kunnen geen garanties ge­ven dat mensen hun baan behou­den”, zegt Joke Mengerink, sinds maart vorig jaar lid van de raad van bestuur. „We moeten de orga­nisatie permanent tegen het licht houden en voortdurend bedacht zijn op schommelingen in de fi­nanciering. Stel dat we volgend jaar een x-bedrag minder aan in­komsten krijgen, dan heeft dat ge­volgen. Er is natuurlijk verloop en die mogelijkheid grijpen we dan al­lereerst met beide handen aan.
We willen tegelijk alle talenten be­nutten, elan uitstralen, kwaliteit blijven leveren en onze grote orga­nisatie lokaal verankeren.”
Zororganisaties als de CRG staan nog stormen te wachten. „ De we­reld verandert”, zegt Joke Menge­rink, „dat zit niet alleen in geld, maar ook in de wensen van onze klanten en medewerkers. Onze or­ganisatie moet zich daar flexibel op instellen. De voorbije reorgani­satie heeft veel leed veroorzaakt.
Dat is begrijpelijk. Er is een einde gekomen aan de baanzekerheid van mensen. Ze hebben collega’s moeten uitzwaaien en hun werk anders moeten inrichten, dat was niet eenvoudig. In de zorg werken leek een redelijk zeker bestaan, maar die tijd is voorbij. Om met een collega te spreken: ‘het wordt nooit meer rustig in de zorg’.”
Andriessen: „ Een honderd procent zekerheid dat je hier kunt blijven werken, kunnen we niet meer ge­ven. Dat levert ook de motivatie op steeds aandacht te blijven heb­ben voor de inrichting van de orga­nisatie. Voor de raad van bestuur is het belangrijk goed te sturen op die motivatie, maar ook op een ba­lans tussen kosten en opbreng­sten. Termen als productie en op­brengsten zijn nu doorgedrongen tot de zorgsector en niet alleen aan de bestuurstafel.”
Om efficiënter te kunnen werken, wil de CRG gebruikmaken van technische mogelijkheden om bij­voorbeeld de reis- en organisatietij­den van personeel aanzienlijk te bekorten. Zoveel mogelijk handen aan het bed houden is het parool.
„ Als de zorg betaalbaar moet blij­ven dan ontkomen we er ook niet aan familieleden en kennissen te betrekken bij de zorg”, aldus Joke Mengerink. „Bijvoorbeeld: moeder komt in ons verpleeghuis en dan vragen we aan de kinderen: hoe vaak kunt u komen en kunt u hel­pen met het eten? De participatie van de eigen omgeving wordt een wezenlijk onderdeel van de zorg.”
Jan Andriessen: „Door de markt­werking werken we op prijs en kwaliteit. De bedrijfsvoering moet scherper. Dat kan, maar er zitten wel grenzen aan.”
De komende jaren wil de CRG 124 miljoen euro investeren in tal van projecten. De banken kijken kri­tisch mee. „Wij willen geen soepe­le bank, maar een bank die net als wij op verantwoorde wijze wil bouwen. Voor plekken die onbe­zet zijn, krijg je geen dubbeltje”, al­dus Jan Andriessen.
Op termijn is er de dreiging dat met de dubbele vergrijzing rond 2020 in aantocht te weinig jonge mensen kiezen voor een baan in de zorg. „Eén op de drie zou moe­ten werken in de zorg om een goe­de zorg te kunnen verlenen, maar dat gaan we niet halen. De maat­schappelijke vraag is: hoe houden we het werken in de zorg aantrek­kelijk? Zodat mensen kiezen voor werk in de zorgsector en dan het liefst bij de CRG”, aldus Andries­sen.
door Gerard Smink

_{Bron>De Twentsche Courant Tubantia 29/04/2010}