De klinkertjes op het Binnenhof zijn mooi, maar niet handig als je in een rolstoel zit. JanWillem Veenhof ging op stap met het testteam voor mensen met een beperking.
Tien deelnemers hebben zich verzameld in de ruime, witte en lichte hal van het Haagse stadhuis aan het Spui. Zes scootmobiels, drie rollators en één elektrische rolstoel. Samen vormen ze het mobiele testteam in Den Haag voor mensen met een beperking. We trekken een middagje met het team op.
MS-patiënte Liesbeth Lubberts (29) legt uit waarom ze in het testteam zit: „Ik wil graag iets doen voor mensen met een beperking”, zegt ze vanuit haar scootmobiel. „Het is in Den Haag nog niet overal goed gesteld met de toegankelijkheid. Alleen met testen kom je daar achter.” Margreet Roemeling, projectcoördinator van Voorall, de belangenorganisatie voor Hagenaars met een beperking, voegt daar aan toe: „ Als je zelf niet in een scootmobiel of rolstoel rijdt, kom je er nooit achter waar de obstakels zijn.”
Op pad nu. We volgen de stadswandeling door Den Haag. Maar daarvoor moet de groep wel eerst het stadhuis uit. Dat levert al meteen knelpunt één op. „ Ho! De invalidedeur!”, roept VVV- gids Mario verschrikt uit als de speciale, brede deur (die rolstoelers zelf kunnen openen) al na de tweede scootmobiel dichtklapt tegen de scootmobiel van de derde passant.
„ Als je met een groep door zo’n deur wilt, moet een deelnemer uit de groep opletten en de bewaker via de intercom vragen de deur langer open te houden.” We steken de straat over ( zonder ‘glijdende stoepafgangen’, dus de groep moet omrijden) en gaan verder naar het Plein, in het centrum van de Hofstad. Daar kan stadsgids Mario los met zijn uitleg over de stad. „Plein, Lange Poten, Spui. Dat kent u van het Monopolyspel.
Maar weet u ook waar de naam Poten vandaan komt? Heel simpel: in de middeleeuwen werden hier, rondom de groentetuin die het Plein toen was, de boompjes gepoot voor in die tuin.”
Verder weer. Langs het Mauritshuis, waar Vermeer, Rubens en andere Hollandse meesters hangen en door naar het torentje van de minister- president. „Dit is het torentje van Kok, Lubbers en Jan Peter Balkenende. En Balkenende is momenteel aanwezig”, wijst Mario. „Kijk maar, de BMWstaat voor de deur.”
Op het Binnenhof, het hart van de wandeling, rollen scootmobiels, rolstoel en rollators moeiteloos door de poort, het klinkerpleintje op. Is dit ‘politieke plein’ te nemen voor mensen met een beperking? „Het gaat wel”, oordeelt de groep unaniem. „ Met onze scootmobiel althans. Maar met een handbewogen rolstoel is het veel lastiger. Je merkt het als gezond mens haast niet, maar het Binnenhof is niet vlak, het helt een beetje. Je moet je als rolstoeler dus omhóóg werken. In een rolstoel die je zelf moet voortbewegen, merk je dat meteen.”
MS-patiënte Lubberts: „Normaal, als ik niet met het testteam mee ben, zou ik zo’n wandeling gezellig samen met mijn man doen. Dan zouden we de gewone rolstoel meenemen en die zou mijn man dan duwen.” Ze wil er maar mee zeggen dat geen enkele situatie gelijk is.
De moeite van een locatie voor mensen met beperkingen hangt dus niet alleen af van fysieke obstakels, maar ook van het gebruikte vervoermiddel en het gezelschap waarmee je bent.
De groep rolt aan de andere kant het Binnenhof weer af, door de Poort van de Oranjes. Die poort is zo genoemd, omdat het gewone volk hier vroeger niet doorheen mocht, legt gids Mario uit. „ De gewone mensen moesten door het kleine poortje ernaast.” Even later, als de wandelroute langs de Hofvijver voert, komt bij een van de dames de herinnering boven uit de tijd dat ze „ nog rondhuppelde” en ze hier elke dag liep, op weg naar haar werk. „ Ik heb hier Lubbers zó vaak zijn rondje langs de vijver zien lopen. Altijd zijn broek op hoog water, met iets te korte pijpen.”
Het Haags Historisch Museum, een blok verder, wordt door de leden van het testteam dankbaar gebruikt als sanitaire stop. Althans, dat is de bedoeling. De benedendeur, aan de straatkant verborgen in de geveltrap, wordt snel en vriendelijk opengedaan door een medewerker van het museum. En na veel heen en weer steken ( de ruimte tussen de deur en de paaltjes langs de weg is erg krap) lukt het de scootmobiels ook om binnen te komen. Maar het obstakel betreft hier het toilet: te krap voor scootmobiel of elektrische rolstoel. De berijders daarvan komen onverrichter zaken naar buiten en moeten een andere oplossing zoeken.
De balans aan het einde van de wandeling? We vragen het Liesbeth Lubberts, met wie we de wandeling ook begonnen. Ze heeft inmiddels een warme deken over haar schoot en handschoenen aan. „Het viel niet tegen. Ik ben, afgezien het museumtoilet, geen grote obstakels tegengekomen. Ik heb het nu eigenlijk alleen maar heel erg koud.” Reageren? redactie.
reizen@wegener.nl Ervaar Den Haag-tourBehalve een ‘ stadswandeling’ voor rolstoel, scootmobiel of rollator is er ook een Ervaar Den Haag- tour voor blinden en slechtzienden. Informatie en boekingen: VVV aan de Hofweg 1 in Den Haag, Telefoon 070-3618860 of e-mail naar
tours@denhaag.com (voor groepsarrangementen). Algemene informatie over Den Haag via telefoon 0900-3403505.
www.denhaag.nl Bron> TC Tubantia 17/04/2010 
