Selina Leferink

WEES NIET TE BANG OM HULP TE ZOEKEN
Het verhaal van Selina Leferink, moeder van Milou.
 
"Ik geef zelf les op een praktijkschool, een school voor moeilijk lerende jongeren; maar gek genoeg denk je er nooit aan dat het jou ook kan overkomen, dat je een kind krijgt dat extra zorg nodig heeft", vertelt Selina."En juist het feit dat ik dagelijks met deze kinderen omga, maakte de drempel om hulp te vragen zo hoog. Je weet alles toch? je hebt er voor geleerd!!! Waarom zou jij dan hulp nodig hebben?? Toch wel dus, al was het maar omdat je, in Selina's woorden: in de eerste plaats moeder bent en wilt blijven.
 
Milou heeft tijdens de bevalling of misschien al wel in het eind van de zwangerschap een zwaar herseninfarct gehad. Ze was nog geen zes maanden toen dit naar boven kwam, omdat Milou vaak afwezig was en Selina en haar man Maurice dit niet vertrouwden. Selina heeft vanaf het begin geweten dat er "iets niet goed zat". Selina: "Ze had een sterke voorkeurshouding bij het liggen, de eerste maanden; ze huilde veel en kon geweldig krijsen. Ze zat gewoon niet lekker in haar vel, dat zag ik, dat wist ik gewoon."
 
Het consultatiebureau gaf het op de darmkrampjes, en daar kwam Selina voor haar gevoel dus niet verder. Na de eerste epilepsieaanvallen belandt Milou via de weekendarts in het ziekenhuis. Door de EEG?s en een Mri wordt duidelijk dat Milou's hersenen ernstig beschadigd zijn als gevolg van een infarct. Ze heeft rechts nog maar 1/8 hersenen voorin en 1/8 hersenen achterin. De rest is afgestorven.

Een van de gevolgen, naast epilepsie, is een halfzijdige verlamming.
Lopen en grijpen kosten Milou moeite "mooi dus om te zien, met welk een vastbesloten, bijna uitdagende blik Milou aan de hand van moeder rondstapt, dag-dag zwaait en protesteert als Selina haar neerzet" ze wil blijven stappen!
 
Dat gaat dus niet vanzelf. Daar is veel oefening voor nodig, aandacht en geduld. "Op school praatte ik al met Debbie Nijkamp, de maatschappelijk werkster van onze school; zij werkt ook bij MEE en heeft me overtuigd hulp te zoeken. Mieke van Ulden kwam en haar zou ik niet meer willen missen. Ze luistert en kijkt en denkt met je mee, wat is hier nodig. Nu is er bijvoorbeeld hulp geregeld van de stichting Kids. Zij komen thuis en bieden een methodisch programma, op een speelse manier." Milou krijgt fysiotherapie, ergotherapie en logopedie; het hele pakket. Thuis zijn de oefeningen geïntegreerd, opgenomen in de dagelijkse routines. Milou is ook aangemeld voor Integrale Vroeghulp. Een team van deskundigen met een verschillende achtergrond beoordeelt de motorische ontwikkeling en naar aanleiding van onderzoek wordt samen met de ouders gekeken welke gerichte hulp of begeleiding het best past en mogelijk is.

"Gek genoeg heeft de komst van Milou mij sterker gemaakt", vertelt Selina. "Je moet een hoop regelen en daarbij moet je er achter komen wat jij wilt. Dokters bijvoorbeeld zitten nog vaak in hun bastion van alwetendheid. Milou gebruikte Depakine, een medicijn tegen epilepsie. Zij werd er ontzettend suf van, apathisch, dat zie je vaker. Ik heb moeten knokken om het af te bouwen en zie, sindsdien gaat ze met sprongen vooruit. Ze is wakker, levendig en onderneemt van alles." Waarmee Selina maar wil zeggen dat het belangrijk is om je eigen intuïtie (moedergevoel, noemt ze het zelf) niet te negeren en er op blijven vertrouwen. Ga het gesprek aan, ook als je twijfelt. Maak dingen steeds weer bespreekbaar! Je verlegt je grenzen, zelfvertrouwen is je winst.  "Moeders weten altijd als geen ander wat het beste is voor hun kind", zegt Selina overtuigd. "En zorg ervoor dat jezelf even deskundig als artsen wordt, laat je niet overspoelen door informatie maar zorg dat het je eigen wordt."
  
"Via Mieke ben ik ook op de Speel-mee ochtenden gekomen in Oldenzaal, een mogelijkheid voor kinderen met een beperking om samen te spelen. Milou was eerder op een crèche geweest, maar dat kon ze nog niet aan. Teveel prikkels, die ze niet kon verwerken. Nu is ze rustiger en de Speel-mee ochtend was een mooie gelegenheid om te kijken hoe ze op andere kinderen reageert." Selina is erg tevreden over de ochtenden. ?Je komt binnen en er ligt speelgoed klaar, of je pakt het gewoon uit de kast.  De laatste keer deden we spelletjes met muziek, dat vindt Milou geweldig. Je krijgt tips over welk speelgoed interessant is voor Milou en je kan er speelgoed lenen om uit te proberen. De sfeer is ongedwongen en niks hoeft. Bijkomend voordeel is ook dat je ouders ontmoet die in hetzelfde schuitje zitten. Je wisselt ervaringen uit. Wat heb jij geprobeerd met fysio; hoe pak jij het aan met vast voedsel, noem maar op. Je hoeft niet alles uit te leggen, een half woord is genoeg. En dat is voor de afwisseling ook wel eens prettig?, lacht Selina.

Het gaat goed met Milou en met Selina gaat het ook steeds beter. "Welk niveau je ook denkt, werkt, leeft; het maakt niet uit. Hoe hoog de drempel ook is, probeer er overheen te stappen. Wees niet te bang om hulp te zoeken. Er gaat een wereld open als je hulp zoekt. Er worden je dingen uit handen genomen en zo creëer je weer ruimte voor jezelf. Ruimte die je hard nodig hebt." Al was het maar om gewoon moeder te kunnen blijven, om met Selina's woorden af te sluiten.
 

 
> Informatie over Integrale Vroeghulp zie: www.integralevroeghulp.nl

> Informatie over stichting Kids zie: www.stichtingkids.nl
De Stichting kids is in 2001 opgericht door ouders van kinderen met een niet-progressieve hersenbeschadiging. Het doel van de stichting is om kinderen met bewegingsstoornissen die het gevolg zijn van deze hersenbeschadiging extra ontwikkelingsmogelijkheden, uitdagingen en kansen te bieden. Daarbij wordt gebruik gemaakt van een functionele benadering en gewerkt volgens de uitgangspunten van de zogenaamde conductieve methode.

> Informatie over de Speel-mee ochtenden zie: cursussen; speelleergroepen

reageren? mail naar info@meetwente.nl
 
_{© juni 2006 FK}