Tonnie Meijs

ACHTERAF HADDEN WE VEEL EERDER MOETEN BELLEN
Het verhaal van Tonnie en Alie Meijs
 
‘Ik had MEE op internet gevonden’, vertelt Tonnie. ‘Er stond heel veel informatie op de site, zoveel dat je er eigenlijk ook niet meer wijs uit kon worden. We zaten al een tijd in deze flat en het is prima hoor, alles is aangepast. Tegelijk realiseerden we ons langzaam wat we hadden verloren. Ons oude huis met de tuin. Alles er omheen. Hier zaten we dan, drie hoog; de winkels zijn wel dicht in de buurt, maar verder zat ik hier maar. Toen moest Alie geopereerd en ging het daarna echt niet meer.'

Tonnie en Alie zaten in de put, zoals ze het zelf zeggen. Zes jaar geleden zijn ze overhaast verhuisd naar hun huidige woning, een aangepaste flat in Oldenzaal. Na de operatie kon Alie de verzorging voor Tonnie niet meer aan. Dat was twee jaar terug. Tonnie heeft de ziekte van Scheuermann, een vorm van reuma, waardoor hij langzaam steeds slechter kon bewegen. Zo’n negen jaar geleden belandde hij in een rolstoel. Naast het ongemak veroorzaakt de ziekte veel pijn.
 
‘We moesten steeds vaker een beroep doen op onze kinderen’, gaat Tonnie verder, ‘en dat wilden we niet meer. Niet dat zij bezwaren hadden, ze stonden klaar, wanneer we maar belden. Maar zo hoort het toch niet, wij wilden niet op die manier afhankelijk zijn en zij hebben ook recht op een eigen leven.’

‘Nou ja, daar zit je dan met zijn tweeën te zitten’, zegt Tonnie. ‘Te wikken en te wegen, wat moeten we doen. Toen hebben we toch maar gebeld, zo van zullen we het proberen bij MEE. En dat hadden we achteraf veel eerder moeten doen. Je haalt jezelf van alles in je hoofd en je zit elkaar gek te maken. Helemaal niet nodig.’
 
Tom Weijermars, consulent van MEE Twente, kwam op huisbezoek. Hij heeft samen met de familie een plan opgesteld. Wat zijn de directe vragen en problemen en wat kan en moet er allemaal geregeld. Tonnie: ‘Dat zijn in eerste instantie een hoop materiele zaken. Klein voorbeeld, ons aanrecht kon wel omhoog, maar niet omlaag. Dat is veranderd en nu kan ik mijzelf ook redden in de keuken. Dan kan Alie de deur uit. Tom wist ook van het Knooppunt, een plek voor mensen met een handicap, zoals ik. Je kan er allerlei dingen doen. Ik heb het fotograferen daar bijvoorbeeld weer opgepikt. Dat was precies wat ik nodig had. Ik hoef niet beziggehouden te worden, ik wil iets doen waarin ik mij kan ontwikkelen. Een zinvolle activiteit, waar ik ook lol aan beleef. Kijk, dat wist Tom, wij hadden helemaal geen weet dat zoiets als het Knooppunt bestond. En daar zijn er veel meer van hoor, die geen idee hebben wat er allemaal te koop is.’

Zo klimmen Alie en Tonnie uit het dal. Door de activiteiten buitenshuis wordt de wereld weer groter en zitten ze minder op elkaars lip. ‘Want je gaat elkaar ook irriteren hoor, dat is onvermijdelijk’, geeft Tonnie grif toe. Tom regelt samen met Tonnie dat hij met zijn vrouw over een PGB kan beschikken. ‘Daarmee regelen we dingen als de hulp bij het aankleden en douchen en ook de dagbesteding wordt daaruit bekostigd. Ik heb zo juist toestemming gekregen voor een extra dag –ik ga sinds vorige week drie dagen. Daarvoor moest wel eerst toestemming komen van het CIZ, die de indicatie afgeeft.’
 
Tonnie en Alie zijn erg tevreden over de ondersteuning die Tom hun bood. ‘Het voordeel is dat mensen als Tom de weg weten en als het gaat om aanvragen, formulieren invullen, dan weten zij de dingen ook precies te raken. Dat er op papier komt wat er gezegd moet worden.’ 

Toch is het geen kwestie van u vraagt en wij draaien. Wat iemand zelf kan, zal hij zelf moeten doen. Tonnie: ‘Tom zag wat ik allemaal op de computer regelde – ik deed bijvoorbeeld ook veel administratief werk voor verenigingen, de catalogus en de ledenadministratie van de pluimveevereniging bijvoorbeeld. Dat had hij snel geschoten; hij zei, Tonnie, dat lijkt mij een kolfje naar jouw hand, dat mag geen probleem zijn zo’n PGB beheren. Goed dus dat hij mij prikkelde, want het klopt ook. Al het geld dat je uitgeeft moet je wel netjes verantwoorden. Er komen veel aanvragen bij kijken, dus ik heb voor al die zaken mapjes gemaakt op de computer, zodat alles bij elkaar bewaard blijft. Het is veel werk, maar geeft ook voldoening. Dat je het in eigen hand houdt. Het mooiste met zo’n PGB is dan toch dat je eigen baas bent. Je kunt kiezen hoe je het geld gebruikt, wat je ervoor koopt en bij wie.’ Zo regelt Tonnie zijn (en Alie’s) zaken en dat gaat prima. Tonnie: ‘Zo goed dat Tom zo’n nieuwe aanvraag bij het CIZ rustig aan mijzelf overlaat. Jou kennende, zei die, moet dat prima lukken.’
 
Mooi dat alles geregeld is en Tonnie en Alie met ondersteuning hun leven weer op hebben gepakt. Toch blijft het voor Tonnie daar niet bij, wat MEE aangaat. Of misschien praten we nu specifiek over Tom? Tonnie: ‘Weet je wat zo aardig is, Tom komt ook met creatieve oplossingen. Hij kijkt toch met een andere blik. Zegt ie de laatste keer dat hij hier was, Tonnie, wat is het toch donker hier in huis en dat klopt, het balkon is ingebouwd, dus dat neemt veel licht weg. Nou zegt ie, weet je wel dat dat ook van invloed kan zijn. Op je hele gemoed, zeg maar. En, ging hij verder, daar kun je best wat aan doen. Nou ja, om een lang verhaal kort te maken. Met Kerst hebben wij van die lampen gekocht, die waren net in de aanbieding bij Carint en echt, ik zit er nu drie weken onder en het helpt. Serieus. Dat bedoel ik nou met creatief.'




Tom Weijermars consulent: